مادر بزرگی که از طایفه روشنفکران نبود، چند سال پیش مسابقات فوتبال جام ملت های آسیایی بود، وقتی ایران در مقابل بحرین بازی میکرد، از ته دل دعا کرد انشاالله ایران نبرد! پرسیدم: چرا؟ گفت ـ برای اینکه آخوندا پررو میشند. از آنجائیکه همیشه ایران صدر جدول اعدام و آلودگی هوا و فحشا و اعتیاد قرار دارد، هزار تا مدال طلا هم بیاورد، باز اعتباری برای جمهوری اسلامی نمیتوانند کسب کند. از مملکتی که « گوشت مرغ » مسخره و جک کشورش بشود، چه انتظاری میتوان داشت؟ واقعا نمیدانیم وقتی قهرمان ورزشی اش می برد باید حقیقتا خوشحال شویم یا ناراحت؟ این هم یکی از دردهایی است که جمهوری اسلامی به دردهایمان اضافه کرده است. تازه وقتی هم میبرند، طلایشان را به رهبر و احمدی نژا د تقدیم میکنند که با این عمل بیشتر حالت تهوع به آدم دست میدهد. باز دم آن مادربزرگ که اسم روشنفکر را یدک نمیکشد گرم، که به مسائل روز خیلی روشن است، تحت تأثیر احساسات غرور ملی اش قرار نمیگیرد، و با بروز ندادن آن « جمهوری اسلامی را پرور نمی کند. »
