وداع با زندگی

در اوج تنهایی ات

چه با وقار
به استقبال مرگ رفتی
که حتی
قبل از وداع
با زندگی
ترا
هیچ نیازی
به بذل محبت
از سوی ما نبود!

علیرضا تبریزی

جرم مال خر از خود دزد بیشتر است!

در هر یک از کشورهای اروپایی با کوچکترین سوءاستفاده مالی توسط یک دیپلمات، حتی هر چقدر هم کم باشد، اسمش را میگذارند "اسکندال" یا بعبارتی به زبان خودمان "فضاحت" و با برملا شدن آن بلافاصله پس از انتشار در رسانه های سمعی و بصری، مقام مربوطه از مقام خودش مستعفی و یا برکنار میشود! اما اگر همین "اسکندال" با ارقام نجومی در کشور ایران صورت بگیرد، همین دولتهای غربی از کنارش بی تفاوت میگذرند؟ چگونه است، با اینکه میدانند تمام معاملاتی که با رژیم فاشیستی میکنند، سود حاصله از آن مستقیمن به جیب رئاسای دزدان میرود و بخشی زیادی آز ان خرج سرکوب داخلی یا تروریست بیرون مرزی میشود و آقایان و یا خانمهای غربی با همه این تفاسیر که به آن اشراف دارند، از سران جنایتکار و خونریز به کشورشان دعوت بعمل می آورند؟ این جنابان مال خر خوب میدانند، این ظریف ماله کش اعظم، نماینده دزد بزرگ خامنه ای است، نفت و گاز و معادن را از صاحبان اصلی اش، مردم ایران می دزدند و به مال خرها میفروشند! این معاملات هیچگونه مشروعیت حقوق بشری ندارند، شمایان یک "مال خر" هستید و دقیقن شریک دزدان ضدبشری هستید، چون در لباس "حقوق بشر" به آن اشراف دارید، جرمتان بسیار سنگین تر است!

علیرضا تبریزی

قتل عام سال شصت وهفت

قتل عام فجیع

سال شصت و هفت

فقط

از عهده یکی بر می آمد،

"خمینی ملعون" 

اشتباه نکنید

هیتلر 

همتای او نبود

چونکه او فارسی

تکلم نمیکرد!

جهانیان چشمها را بستند 

و در جام نفت

گناهانِ خمینی را شستند

هزاران 

چه بیگناه

بی هیچ جرمی

اعدام شدند!

چشمانت را باز کن

و بنگر

مغزهای تهی

پر از خشاب را

چه بیرحمانه

جوجه ها را

به جوخه های

آتش سپرده اند 

تا بسوی آنها

شلیک کنند!

در میان دود و دم

باروت و خون

بازار آشفته

جنایات ومماشات

تنها

سکوت بود

که رونق داشت

و ایستادگی!

و مشتریانی از 

جنس مصداقی و نبوی

یکی

با بیشرمی

تلاش مینمود

کشتار 

شصت و هفت  را

از سی هزار

به سه هزار

تقلیل دهد!

و آن دیگری اصرار می ورزید:

ـ سال شصت و هفت

را فراموش کن،

آن دیگر تمام شد!

خطاب به شما

مماشاتگران و

نوچه های ارتجاع

باید گفت ـ

ما نه می بخشیم

و نه فراموش می کنیم!

علیرضا تبریزی

جهنم خیس

برای سوختن
نیازی به آتش نبود
عذاب آب
کمتر از آتش نبود
تنها شیطان بود 
که در نقش یک 
روحانی
از اینکه
تر و خشک
با هم سوختند
خرسند بود
گفت:
آب نعمت است!

علیرضا تبریزی

کجاست آلبرکامو؟

چگونه گُلستان ایران

به یک چشم
بر هم زدن
از سیلاب آخوندی
گِلستان
پر از گِلُ و لای و
مردار
شده است؟
کجاست آلبرکامو
تا ببیند
طاعونش
در برابر
اپیدمی
آخوندی
چیزی نبوده است!
کجاست فرانتس کافکا
تا ببیند
اکنون داستان
"مسخ" را،
چگونه
سوسک های
عمامه بسرِ
مبتلا به اسکیزوفرنی
تنها ارمغانی
که برای ایران آوررده اند
چهل سال
آبادانی مرگ
بوده است؟

علیرضا تبریزی

خوراک تفرقه

نشسته اند کنار گود،
چند ده نفر
شاید هم
چند صد نفر
بازار انتقاد
داغ است
بی هیچ هزینه ای
برای مبارزه
نرخ بیهودگی
تعیین میکنند!
"احدی" 
مبارزه نمیکند
فقط
از آن دور
میگوید:
ـ دموکراسی
با لچک نمیشود!
"احدی"
کاری نمیکند
تا خونی ریخته شود،
اما
با تن های برهنه
در آشپزخانه 
نشسته اند و
چاقوی انتقادشان را 
تیز میکنند و
با مرغ عزا و شادی
از روی نسخه اشپیگل
خوراک تفرقه
طبخ می کنند!

علیرضا تبریزی

پژواک سکوت

هر چه بیشتر
جنایات رژیم را
فریاد میزنیم
پژواک سکوت
رسانه های
"حرامزاده"
بیشتر
انعکاس می باید.
بدتر از آن،
باید
از سوی دلواپسان
بار سنگین
اتهام خود فروختگی را
نیز بدوش بکشیم،
و از آن وخیم تر
از دید کم سویشان
در زمره
"مردم" 
بحساب نمی آییم!

علیرضا تبریزی