یک هفته است که وارد پنجمین قیام علیه جمهوری اسلامی با شاخص «اصل ولایت فقیه» شده ایم، اکنون میتوانیم بعد از چهار دهه از ظهور منحوس آن درک بهتری داشته باشیم که چرا فرمول "نامرئی" حذف مجاهدین از صحنه سیاسی ایران بعد از اینکه خمینی نتوانست آنها را بطور فیزیکی از میان بردارد، تبدیل به یک اپیدمی برای نارسیست هایی که توان سازماندهی و تشکیلاتی ندارند شده است! بخشی از نارسیست ها بعد از سال شصت که درک درستی از افق «ارتجاع» نداشتند، بنا به ماهیت اپورتونیستی خودشان بنای مخالفت با مجاهدین را گذاشتند، در حقیقت به تصور خودشان میتوانستند با حذف مجاهدین از صحنه سیاسی ایران در صورت بیعت با خمینی و اتکاء به شوروی، «انقلاب» را با اهرم قرار دادن خمینی به نفع خودشان مصادره کنند! اما خمینی و تیم «اتاق فکر» او زرنگتر از آنها بودند که با استفاده ابزاری از آنها در جهت «دور کردن» مجاهدین از«صحنه داخلی» برگ برنده ای برای خمینی شدند. درآن زمان مانع اصلی خمینی مجاهدین بودند، چپ ها در جامعه مذهبی و سنتی ایران، به راحتی کافر و نا مسلمان شناخته شده بودند، نیازی برای اثبات آن در نزد عامه نبود. این مجاهدین بودند که میتوانستند در صورت قدرت گرفتن به عامه ثابت کنند که اسلام برای جامعه «روحانیت» نردبان قدرت است چیزیکه دو سال پیش در شعار«اسلام رو پله کردین، مردم رو ذله کردین» سمبولیزه شد. بر اساس همین تز خمینی در یکی از سخنرانی هایش صریحن گفت ـ "دشمن نه درشرق است نه در غرب و نه در کردستان، دشمن ما همینجا بیخ گوش ما در تهران است"
با توجه به داده های بالا اکنون بعد از چهل سال میتوان درک بهتری داشته باشیم از ماشین اپوزیسیون سازی رژیم که در حقیقت یک هدف را «هنوز» دنبال میکند، آن، کم رنگ کردن نقش اپوزیسیون اصلی ایران است. بر خلاف اپوزیسیون قلابی که به هنگام وقوع «قیام» سراسری سروکله اشان پیدا میشود و با فروکش کردن آن، دوباره تا سرفصل دیگر که خیزش دیگری پا بگیرد به محاق میروند. ابزارهای تبلیغاتی استعمار نوین جملگی درخدمت ارتجاع هستند، بدون کوچکترین اشاره ای به اپوزیسیون اصلی رژیم که چهل سال بی وقفه با آن مبارزه میکنند، تمامن دراختیار بازماندگان «خاندان پهلوی» است. اپوزیسیون فقط یک واژه نیست تا در مورد هر کس آنرا بکار ببریم. دراینجا لازم است اپوزیسیون را تعریف کنیم تا درک درست تری ازنیروی براندازداشته باشیم. "اپوزیسیون در اصطلاح سیاست به مجموعه افراد یا نهادهای مخالف اصل نظام سیاسی گفته میشود که درصدد براندازی نظام حاکم هستند" حال با این تعریف آیا بازماندگان «خاندان پهلوی» اپوزیسیون محسوب میشوند؟ کدام فعالیت سیاسی ازجانب رضا پهلوی صورت گرفته است که منجر یا نزدیک به سرنگونی رژیم بشود؟ صرف نظراز موضع گیری های چپ و راست و بالا و پایین ایشان بارها اعلام کرده ا ند سیاسی نیستند، پس چه اپوزیسیونی؟ اما رژیم درمانده و رو به زوال «ولایت فقیه» برای حفظ خودش برای انحراف اذهان ازاپوزیسیون اصلی از دی ماه سال 96 با تاکتیک توپ انحراف را در زمین «ولایت عهد» انداخت، هر چند بطور موقت موفق شد سرنگونی اش را نزدیک به دو سال به تعویق بیاندازد، اما در این دوره یک فرق ماهوی با سال 96 دارد، در آن زمان شعار«رضا شاه روحت شاد» از اتاق فکر وزارت اطلاعات یا اطلاعات سپاه سازماندهی شد تا دراذهان و افواه اینگونه متبادر شود که «خود جوش» است. اما این باربر خلاف پیشین از«دهان ولی فقیه جاری» شد. آن هم برای انحراف اذهان درادامه همان ترفند که سابق براین به مدت سی و هشت سال فقط «منافقین» اشرار بودند، اکنون قراردادن پهلوی سابق در کنار«منافقین» خرس خفته «ولایت عهد» را با کمک مدیای غرب بیدار کرده است، چنان آب از دهانشان راه انداخته است همانطور که مشاهده میکنیم بعد ازآن انواع و اقسام رسانه های حرامزاده در حال مصاحبه و یا گزارش تهیه کردن از «خاندان بزرگ پهلوی» هستند.
قریب به دو سال است کانونهای شورشی دردل مخوفترین دیکتاتوری تاریخ بشریت مبادرت به آتش زدن بنرهای منحوس خامنه ای و یا پایگاه های بسیج و پخش تراکت های رادیکال می کنند، همزمان فیلم آنرا مستمر به سیمای آزادی ارسال می کردند تا با شروع قیامی که دیر یا زود در چشم انداز بود بستر آتش زدنهای اخیر را فراهم کنند. اکنون طنز تلخ تاریخ سطلنت طلب ها را بنگرید، آنها که حتی شهامت روشن کردن یک کبریت «خیس» را هم ندارند، قصد دارند کما فی السابق خمینی گونه موج سواری کنند تا با کمک مدیای حامی رژیم از باغ انقلاب میوه چینی کنند.زهی خیال باطل. باغ این قیام بر خلاف گذشته باغبان دارد ثمره اش را به مردم میرساند، دراین فصل سرنوشت ساز جایی برای کسانیکه چهل سال با کمک پولهای دزدی از کیسه مردم در ساحل عافیت به زندگی لاکچری خودشان مشغول بوده اند وجود ندارد. نه شاه و نه شیخ.
علیرضا تبریزی
با توجه به داده های بالا اکنون بعد از چهل سال میتوان درک بهتری داشته باشیم از ماشین اپوزیسیون سازی رژیم که در حقیقت یک هدف را «هنوز» دنبال میکند، آن، کم رنگ کردن نقش اپوزیسیون اصلی ایران است. بر خلاف اپوزیسیون قلابی که به هنگام وقوع «قیام» سراسری سروکله اشان پیدا میشود و با فروکش کردن آن، دوباره تا سرفصل دیگر که خیزش دیگری پا بگیرد به محاق میروند. ابزارهای تبلیغاتی استعمار نوین جملگی درخدمت ارتجاع هستند، بدون کوچکترین اشاره ای به اپوزیسیون اصلی رژیم که چهل سال بی وقفه با آن مبارزه میکنند، تمامن دراختیار بازماندگان «خاندان پهلوی» است. اپوزیسیون فقط یک واژه نیست تا در مورد هر کس آنرا بکار ببریم. دراینجا لازم است اپوزیسیون را تعریف کنیم تا درک درست تری ازنیروی براندازداشته باشیم. "اپوزیسیون در اصطلاح سیاست به مجموعه افراد یا نهادهای مخالف اصل نظام سیاسی گفته میشود که درصدد براندازی نظام حاکم هستند" حال با این تعریف آیا بازماندگان «خاندان پهلوی» اپوزیسیون محسوب میشوند؟ کدام فعالیت سیاسی ازجانب رضا پهلوی صورت گرفته است که منجر یا نزدیک به سرنگونی رژیم بشود؟ صرف نظراز موضع گیری های چپ و راست و بالا و پایین ایشان بارها اعلام کرده ا ند سیاسی نیستند، پس چه اپوزیسیونی؟ اما رژیم درمانده و رو به زوال «ولایت فقیه» برای حفظ خودش برای انحراف اذهان ازاپوزیسیون اصلی از دی ماه سال 96 با تاکتیک توپ انحراف را در زمین «ولایت عهد» انداخت، هر چند بطور موقت موفق شد سرنگونی اش را نزدیک به دو سال به تعویق بیاندازد، اما در این دوره یک فرق ماهوی با سال 96 دارد، در آن زمان شعار«رضا شاه روحت شاد» از اتاق فکر وزارت اطلاعات یا اطلاعات سپاه سازماندهی شد تا دراذهان و افواه اینگونه متبادر شود که «خود جوش» است. اما این باربر خلاف پیشین از«دهان ولی فقیه جاری» شد. آن هم برای انحراف اذهان درادامه همان ترفند که سابق براین به مدت سی و هشت سال فقط «منافقین» اشرار بودند، اکنون قراردادن پهلوی سابق در کنار«منافقین» خرس خفته «ولایت عهد» را با کمک مدیای غرب بیدار کرده است، چنان آب از دهانشان راه انداخته است همانطور که مشاهده میکنیم بعد ازآن انواع و اقسام رسانه های حرامزاده در حال مصاحبه و یا گزارش تهیه کردن از «خاندان بزرگ پهلوی» هستند.
قریب به دو سال است کانونهای شورشی دردل مخوفترین دیکتاتوری تاریخ بشریت مبادرت به آتش زدن بنرهای منحوس خامنه ای و یا پایگاه های بسیج و پخش تراکت های رادیکال می کنند، همزمان فیلم آنرا مستمر به سیمای آزادی ارسال می کردند تا با شروع قیامی که دیر یا زود در چشم انداز بود بستر آتش زدنهای اخیر را فراهم کنند. اکنون طنز تلخ تاریخ سطلنت طلب ها را بنگرید، آنها که حتی شهامت روشن کردن یک کبریت «خیس» را هم ندارند، قصد دارند کما فی السابق خمینی گونه موج سواری کنند تا با کمک مدیای حامی رژیم از باغ انقلاب میوه چینی کنند.زهی خیال باطل. باغ این قیام بر خلاف گذشته باغبان دارد ثمره اش را به مردم میرساند، دراین فصل سرنوشت ساز جایی برای کسانیکه چهل سال با کمک پولهای دزدی از کیسه مردم در ساحل عافیت به زندگی لاکچری خودشان مشغول بوده اند وجود ندارد. نه شاه و نه شیخ.
علیرضا تبریزی
