هسمایه ستیزی ممنوع!

قابل توجه آن دسته از کسانیکه پارالل با جمهوری اسلامی بر طبل ضدیت با عربستان سعودی می نوازند! بالاخره باید با این تناقض همسایه ستیزی و گفتن مرگ بر این کشور و یا آن کشوربا خودتان برخورد جدی کنید، در غیر این صورت بدون اینکه خودتان خواسته باشید درمسیری قدم میگذارید که جمهوری اسلامی چهل سال گذاشته است، که جز بدبختی و دشمن سازی و جنگ و فقر و فلاکت دستاورد دیگری نداشته است! باید بپذیرید که ایران از شمال و جنوب و شرق و غرب دراحاطه کشورهایی است که درست به مانند خودش اکثریب با مسلمانان هست! مهم نیست که اکثریت اهل تسنن هستند و یا اقلیت اهل تشیع، مهم این است که چگونه میتوان در سایه صلح و صفا بدون عدوات و کینه ورزی های عقیدتی، دوستی مسالمت آمیز داشته باشیم! اگر خارج از این چهارچوب شعار بدهید و یا عمل کنید؛ مطمئن باشید که شما هم مانند جمهوری اسلامی هستید!

علیرضا تبریزی

صدای پای انقلاب می آید!

بنگر

انقلاب از خواب

چهل ساله خویش

برخاسته است

بنگر

چگونه صدای زمین

زیر پای «انقلاب» کرمانشاه

 به ارتعاش در آمده است!

به همان سان

که صدایش 

سال پنجاه و هفت

زیر پای طبس

به لرزش در آمد!

بنگر

در آینه صداقت

که چگونه مردم

دست ها را بهم زنجیر کرده اند

و عمامه داران

هراسان

گناه سهل انگاری

خویش را

به پای یکدیگر

می نویسند!

آهای جنایتکاران 

اکنون

گوش ها و چشمانتان را

خوب باز کنید

این صدای

پای انقلاب است

که پشت سد

کرمانشاه

آماده خروشان است

تا کاخ هایتان

را بر سرتان

آوار کند!

علیرضا تبریزی

من دزد مشترکم تو سکوت کن!

اشک تمساح است
لبخند ساختگی است
عشق، پول است 
اشک آن روز لبخند پولم بود
من حقیقتم
آواز تلخ
با چشم بند
صامت 
نا بینا
نادان
من دزد مشترکم تو سکوت کن!
درخت با تبر سخن میگوید
علف با داس
ستاره خاموش
و من به تو هیچ نمی گویم
ناشناس باش
رهایم کن
به من هیچ نگو
قلبت را تهی کن
من ریشه های  تو را میزنم
با لبانت سکوت کرده ام
دست هایت با دستانم غریبه است
در ازدهام تاریک با تو خندیده ام
برای خاطر مردگان
و در زندستان روشن با تو سکوت کرده ام
زشت ترین مرثیه ها را
زیرا که زندگان این سال
بی مهرترین مردگان بوده اند
رهایم کن
دستانت با من غریبه اند
ای زود یافته با تو حرفی ندارم
بسان آسمان بدون ابر
بسان کویر
بسان ارومیه
بسان قفس
بسان تبر که با درخت سخن میگوید
زیرا که من
ریشه های تو را میزنم
زیرا که صدای من
با صدای تو غریبه است


با پوزش از شاملوی بزرگ به خاطر دست بردن در شعر زیبایش «من درد مشترکم مرا فریاد کن»

علیرضا تبریزی

فاجعه ای بنام آخوند

ازآخوند جماعت

بیش از این 

انتظار سازندگی داشتن

وقت کشی است،
آنها از بهر
خرابی آمده اند
از هر حوادثی
که پیش آید
با خوشحالی
استقبال میکنند!
به تجربه آموخته اند
با ایجاد فاجعه
طبیعی یا غیر طبیعی
در میان آتش و دود و
درد و اشک مردم
چند صباحی دیگر
به زندگی نکبت بارشون
بیشتر ادامه میدهند!

علیرضا تبریزی

زلزله آخوندی

درد، درد زلزله نیست
درد عدم اعتماد
به مردمی است
که حتی به زلزله زده ها
نیز رحم نمیکنند!
چهل سال 
گرفتار زلزله ای گشته ایم
که واحد خرابی اش
"ریش » است
که هزاران بار
مخرب تر از 
 هفت ممیز سه «ریشتر» است!

علیرضا تبریزی

در حاشیه گردهمایی روز هفتم آبان

یک نظر کاملا شخصی ـ نه طرفدار کوروش هستم و نه به گذشته دور و دراز ایران افسوس و غبطه میخورم. اما ازهرتجمعی که رژیم را نشانه برود که درنهایت به نفع مردم ایران باشد استقبال میکنم و آنرا یک قدم به سرنگونی رژیم که خودش بیشترین عامل جدایی بین مردم ایران گشته است نزدیکترارزیابی میکنم. 
رژیم برخلاف سال پیش که موضوع حضور مردم در پاسارگاد را جدی نمیگرفت، امسال با بسیج ده هزار نیروی سرکوبگر و بستن راه و مسیر جاده ها بروی آنها گویا متوجه شد که موضوع گردهمایی از سراسرکشور با گویش و فرهنگ بومی مختلف از سراسر ایران دارد به بهانه کوروش راه به اتحاد سراسری می برد! بنابراین پیش دستی کرد با بسیج نیروی سرکوبگرش و با ایجاد سد و موانع در مسیر پاسارگاد قصد داشت مانع برگزاری گردهمایی شود! اما در حاشیه این گردهمایی نظرات ضد و نقیضی از سوی "دلواپسان" البته از نوع دلسوزانه اش در فضای مجازی منتشر میشود گویی در نهایت این تجمع راه به "قومگرایی و شونیسم و نژاپرستی" میبرد! که این نظریه به خودی خود، خط بطلانی روی نظریه هایی از قبیل اینکه "رژیم" در صدد اختلاف انداختن و تجزیه کردن ایران میباشد، میکشد! چون در آن صورت حضور گسترده مردم از هر طیف در پاسارگاد اگر چنانچه پیام تجزیه طلبی داشت، رژیم را وارد میدان نمی کرد! بیشتر از هر کسی خود رژیم از اتحاد مردم با هر اسم و مرامی وحشت دارد! چون خوب میداندـ اگر سرنخ کنترل اوضاع از دستش در برود، شرایط به نفع نیروی براندازی میشود که پتانسیل تغییر و سمت و سو دادن مردم را دارد، رژیم خیالش راحت است که سلطنت طلب ها به مثابه کبریت بی خطر از نوع خیسش می مانند! بنابراین تمام تمرکزش به روی جریانی می باشد که از هر نوع تجمعی استقبال میکند و بطور جدی اخبارش را پوشش میدهد و سعی میکند که آنرا به سوی سرنگونی کانالیزه کند!

به عقیده من، این کاملا اشتباه است که تجمعات مردم را به سلطنت طلب ها و یا قومگراها و نژادپرستان متصل کنیم! چون در آن صورت میشود نتیجه گرفت ـ صدای ما، در سایه دمکراسی بدون ترس از هرگونه برخورد خشونت آمیز از سوی پلیس از جای گرم برمی خیزد! گویا فراموش کرده ایم که در عصر ارتباطات بسر می بریم نه در سال پنجاه وهفت، باور ندارم تمام کسانیکه در گردهمایی شرکت میکنند همه از قشر مرفه جامعه یا نژادپرست و سلطنت باشند و این گونه قضاوت کردند برعکس به نظر من توهین به شعور مردمی است که خودشان بیشترین فشار را روی گرده خودشان احساس میکنند! خوب است قبل از هر گونه قضاوتی خودمان را یک لحظه در شرایط آنها بگذاریم، البته نه با تجربیاتی که از زندگی در خارج ازکشور داریم، دقیقا با همان شرایطی که آنها چهل سال است جمهوری اسلامی را تحمل کرده اند!

علیرضا تبریزی

خودرو

پروانه تسمه اش پاره شد
شمع روشن نشد
گل پژمرده گشت
اما ماشین
زندگی ماشینی
همچنان به حرکت خودش
ادامه میدهد!